Alyn - Stoppen met roken dagboek

Profiel van Alyn
Wed 27 May 2009 11:40 - Blog

Ja...en bijna een maand zelfs.

Ik krijg weer behoefte aan een mijmerende monoloog om jullie mee lastig te vallen.

Als we kapsels zien uit de 60er jaren, of de brillen uit die tijd, dan snappen we soms niet dat mensen zichzelf zó konden toetakelen!
Reken maar dat er later ook zo wordt gedacht over de broeken met afgezakte kruizen van nu...of die rechthoekige brillen waar iedereen nu zo graag mee rond loopt. Ons nageslacht zal net zo hard in een scheur liggen.
Wat vandaag cool is, is morgen belachelijk. Net als roken.

Kijk maar eens naar films uit de jaren 40-50. De mannelijke acteurs (Huphrey Bogart, 1957 keelkanker) werden extra stoer met een sigaret. Volgens mij hebben ze allemaal acteerlessen in roken gehad. Maar het meest kolderieke is nog wel, dat ze de helft van de rookduur, de peuk niet uit hun mond haalden in die tijd. Ze bleven gewoon praten, terwijl de sigaret balorig op en neer wipte tussen de verkrampt klemmende lippen. En als de peuk korter werd, verhuisde die naar de mondhoek. Vandaar dat die Amerikanen allemaal van die scheve monden hebben.
Ook Lucky Luke pafte terloops door onder het praten. Die slaagde er zelfs in om met wijdopen mond z'n peuk nog op z'n onderlip te houden. Zeer vervaarlijk. Evenals het spugen van een gebogen straal bruin speeksel in een kwispeldoor die in de hoek van de saloon stond.
Dames met vuurrode lippen en enorme tieten, wespentaille, een minzame blik, omfloerste stem en een walmende sigaret uit een lang, sexy mondstuk tussen de vingers was het archetype van een femme fatale! Zelfs Disney kon er geen genoeg van krijgen in zijn tekenfilms...

En later: met 1 hand een sjekkie kunnen rollen, was stoer! Hoe zwaarder je kon roken zonder te hoesten op school, vonden sommige jongens een teken van kracht en mannelijkheid.
Een vrachtwagenchauffeur zonder z'n pakkie Drum was geen echte kerel. Roken...dat was avontuur! Marlboro, te paard op de prairie...Camel, safari...Leef met plezier, ontdek de wereld van Peter Stuyvessant, wát 'n sigaret!
Je kon op chique met John Player Special in de zwarte pakjes, met het gouden ringetje om het filter. Of jezelf profileren als bikkel, met zwarte koffie en Gauloises.
Een zinloos modeartikel. Net zoals het strohoedje en de wandelstok voor mannen en de stilettohakken voor vrouwen. Een verlengstuk voor de wat onzekere ego.

Niet zo makkelijk om dat jarenlang opgebouwde imago te veranderen. 2 a 3 generaties schijn je daarvoor wel nodig te hebben als iedereen mee wil werken.
In de 50-er jaren begonnen de eerste rokers onderkend en bij bosjes tegelijk aan de tabak te bezwijken...en tóch werd het volk nog lang dom gehouden. Tja, wie eenmaal verslaafd is, wil niet makkelijk luisteren naar al die alarmerende berichten en gelooft liever in volksverlakkerij. Maar dat er nog steeds en masse meer en meer nieuwe rokers bijkwamen, tot en met de jaren 70, was naar mijn mening niet nodig geweest.

In het oosten hadden ze het aanvankelijk heel goed door:
1630:
In China kreeg je zelf in deze tijd onthoofding als straf voor het verkopen van rookwaar. Ook Rusland en Turkije waren niet blij met de rookwaar. Als je toch gesnapt werd dan boorden ze een gat in je neus of sneden je reukorgaan eraf.  (http://kunst-en-cultuur.infonu.nl/geschiedenis/13266-de-geschiedenis-van-de-sigaret.html)
Wat heeft ze toch van gedachten doen veranderen?   
 
Zo'n 200 jaar gelden dreigde China aan opium ten onder te gaan. Tallozen waren verslaafd, maar het simpel verbieden van opiumhandel hielp niet. Ook wetsuitvoerders waren junks, dus corrupt.
Er was een horrorbewind van een dictator (Mao) en doodstraf voor nodig om China te bevrijden van de opium.

En zo is het.
Wij stoppers hebben ervoor gekozen om onze eigen dictator te zijn. Enn dat is pas stoer!
Wie dat niet kan, loopt sowieso een grote kans op de langzame doodstraf.
Zachte hand werkt niet. Echt niet!
Zure momentjes gaan voorbij. De winst blijft!

Mijn lieve stopgenoten, houd stand, geef niet toe, wij zijn winners!

Tue 26 May 2009 15:32 - Blog

Op het Summer Darkness Festival van 2007 liep ik door de straten van Utrecht, gekropen in de huid van "drakendoder".
Nu ik steeds meer het idee heb, dat ik het rokende monster bedwongen heb, moet ik daar onwillekeurig aan terug denken.
Nu ben ik een echte drakendoder!

 

 

Wed 20 May 2009 12:43 - Blog

Ja! Ik ben de 4e stopweek binnen gewandeld. De 4e woensdag dat ik niet rook.
In mijn ongeduld vind ik het eigenlijk nog maar naar niks klinken hoor: 3 weken + 1 dag. Het voelt al veel langer. Stiekempjes besef ik me ook wel, dat het waarschijnlijk niet zo heel erg veel anders zal voelen, als ik de vierde máánd zal binnen wandelen.
Nee, er gebeuren geen wonderen. Mijn haar gaat niet 2 keer zo snel groeien in weelderige krullen. Er komen geen roze blosjes op mijn wangen en de hoge C komt er ook niet ineens kristalhelder uit.
De omgeving komt ook niet met een trofee aanzetten.

Als rokers werden we op onze wenken bediend. Zodra we kortstondig genot wilden, hoefden we maar zo'n klere-ding aan te steken en we kregen instant wat we wilden.
In dit tijdperk, waar sparen is vervangen door lenen, zodat je meteen kunt gaan kopen wat je nú hebben wilt, inplaats van investeren in je wens, er naar uitkijken...voorpret...verlangen...zijn we ongedurige wezens geworden.

Amusement zit instant in een tv- of pc-kastje...nog vóór we iets willen, krijgen we het al.
Daar zijn we aan gewend. Dus als we willen stoppen, dan willen we het liefst gisteren resultaat daarvan.
Lange-termijn denken behoort minder en minder tot de vaardigheden omdat we ons hebben laten programmeren tot "consument".

Misschien moet ik alleen voor mezelf spreken en niet voor jullie, maar het is waar ik me meer en meer van bewust wordt door dit gestop.
Chagerijnig, omdat het niet van een leien dakje gaat altijd. Ongeduldig, omdat het niet snel genoeg gaat. Ontevreden, omdat het grauwe gat niet zo 1,2,3 gevuld is.
Foei! Denk ik dan bij mezelf.

Immers:
Wie is er zo naief om te geloven dat je jezelf helemaal klem kunt eten en niet dikker worden, áls je maar die aflsank pil inneemt...of dat je rimpels echt weg gaan...10 jaar jonger met dat dure smeerseltje...dat verschoten kleuren weer terug komen op je wasgoed met dat wonderwasmiddel...
Dat je een enorm risico loopt om miljonair te worden met de lotto...

Tovermiddelen om te stoppen met roken bestaan dus ook niet.
Stoppen met roken is immers geen prefabrikaat waar je zelf amper meer iets aan hoeft te doen.
Elke stopper levert een project in maatwerk, waarbij vindingrijkheid, creativiteit en improvisatievermogen vereist worden. Een levenswerk! Met of zonder hulpmiddelen, ja toch?

Eindelijk iets, waarbij we nagenoeg terug geworpen worden op onszelf...dus ook iets om echt trots op te zijn. De eigen creatie van de rest van je leven.
Chapeau allemaal!

Tue 19 May 2009 11:06 - Blog

Sat 16 May 2009 20:53 - Blog

Omstreeks 'n jaar geleden dacht ik te kunnen stoppen door eerst te minderen. Aanvankelijk lukte dat aardig. (al denk je dan als voormalig kettingroker op die manier echt de hele dag aan roken)
In die tijd mocht je nog gewoon roken in lunchrooms en restaurants en toen begon het me op te vallen hoe raar het er eigenlijk uit ziet, dat roken. Een dame van een jaar of 35, die er best heel leuk uitzag, zat met haar dochter een broodje te eten. Paardrijkleren nog aan... Al snel stak de moeder een peuk op....De begeerte, het naar voren bewegen van het hoofd naar de hand met de brandende sigaret toe, het hol zuigen van de wangen, de getuite lippen en het licht wegdraaien van de ogen....en daarna, nog lachwekkender...het uitblazen. Heb ik ook ooit schaamteloos zulke grimassen getrokken in het openbaar? 
Al was ik toen zelf nog een roker die toevallig op dat moment controle had, ik zat er echt met plaatsvervangende schaamte naar te kijken. Wat zag dat er sneu en meelijwekkend uit...zo'n rokende idioot.