Ja! Ik ben de 4e stopweek binnen gewandeld. De 4e woensdag dat ik niet rook.
In mijn ongeduld vind ik het eigenlijk nog maar naar niks klinken hoor: 3 weken + 1 dag. Het voelt al veel langer. Stiekempjes besef ik me ook wel, dat het waarschijnlijk niet zo heel erg veel anders zal voelen, als ik de vierde máánd zal binnen wandelen.
Nee, er gebeuren geen wonderen. Mijn haar gaat niet 2 keer zo snel groeien in weelderige krullen. Er komen geen roze blosjes op mijn wangen en de hoge C komt er ook niet ineens kristalhelder uit.
De omgeving komt ook niet met een trofee aanzetten.
Als rokers werden we op onze wenken bediend. Zodra we kortstondig genot wilden, hoefden we maar zo'n klere-ding aan te steken en we kregen instant wat we wilden.
In dit tijdperk, waar sparen is vervangen door lenen, zodat je meteen kunt gaan kopen wat je nú hebben wilt, inplaats van investeren in je wens, er naar uitkijken...voorpret...verlangen...zijn we ongedurige wezens geworden.
Amusement zit instant in een tv- of pc-kastje...nog vóór we iets willen, krijgen we het al.
Daar zijn we aan gewend. Dus als we willen stoppen, dan willen we het liefst gisteren resultaat daarvan.
Lange-termijn denken behoort minder en minder tot de vaardigheden omdat we ons hebben laten programmeren tot "consument".
Misschien moet ik alleen voor mezelf spreken en niet voor jullie, maar het is waar ik me meer en meer van bewust wordt door dit gestop.
Chagerijnig, omdat het niet van een leien dakje gaat altijd. Ongeduldig, omdat het niet snel genoeg gaat. Ontevreden, omdat het grauwe gat niet zo 1,2,3 gevuld is.
Foei! Denk ik dan bij mezelf.
Immers:
Wie is er zo naief om te geloven dat je jezelf helemaal klem kunt eten en niet dikker worden, áls je maar die aflsank pil inneemt...of dat je rimpels echt weg gaan...10 jaar jonger met dat dure smeerseltje...dat verschoten kleuren weer terug komen op je wasgoed met dat wonderwasmiddel...
Dat je een enorm risico loopt om miljonair te worden met de lotto...
Tovermiddelen om te stoppen met roken bestaan dus ook niet.
Stoppen met roken is immers geen prefabrikaat waar je zelf amper meer iets aan hoeft te doen.
Elke stopper levert een project in maatwerk, waarbij vindingrijkheid, creativiteit en improvisatievermogen vereist worden. Een levenswerk! Met of zonder hulpmiddelen, ja toch?
Eindelijk iets, waarbij we nagenoeg terug geworpen worden op onszelf...dus ook iets om echt trots op te zijn. De eigen creatie van de rest van je leven.
Chapeau allemaal!
